Fotograferen rond 1900 een
ingewikkeld bedrijf
Eens sloegen elfduizend maagden
bij Lunterse Beek haar tenten op
Dreisers roman tot
film verwerkt
2Donkere kamer ging op
ezelkar mee
Twaalf uur en langer
voor een afdruk
Abbott en Costello
in „Rembrandt"
Harde luchtduivels
in City
Lookhorst, Ho horst en Rambroick
namen uit een ver verleden
Opvallende regie en gaaf spel
in „Illusie van het geluk
84 millioen
voor de
woningbouw
Krijgsgeweld liep
veel onder de voet
'v
15; Zaterdag 5 April 1952
TH. F. VAN DE POL (91 JAAR) VERTELT:
Ede,
ijke
j, (Van een onzer verslaggevers)
►di- Wanneer U tegenwoordig een pasfoto of een trouwreportage laat maken
ensunt U er van verzekerd zün dat vrijwel altijd de kiekjes geslaagd zijn.
lis- linnen- en buitenopnamen, regen of zon, er is geen enkele factor meer
n°Sie de fotograaf belemmert zijn beroep uit te oefenen. Dat dat vroeger
Jc*nders is geweest, mag bekend worden geacht. Hoe het rond 1900 toeging
n welke werkwijze men toen toepaste in dc fotografie, daarover hebben
aar>'U ons eens in laten lichten door het reeds in 1886 gevestigd fotografisch
telier Van de Pol.
in-
k'?* De heer Th. F. van de Pol werd
eboren in het jaar 1861. Nadat hg
l»e*erst enige jaren als spiegelmaker
)n* ad gewerkt, trad hij in dienst van
op otograaf Wentzel en vestigde zich
-hti 1886 als zelfstandig fotograaf aan
)et e Heiligenbergerweg. Vakscholen
en oals die er tegenwoordig bestaan.
)Ze ende men toen nog niet. Door on-
en ervinding en eigen proefnemingen
a";erde men het bedrijf kennen. De
al ortretfotografie was toen pas onge-
*es eer 50 jaar oud. Velen beschouw-
>a* en het laten maken van een kiek
°e Is „de" gebeurtenis van hun leven-
ar ij waren zelfs een beetje bevreesd
us oor die geheimzinnige camera,
oe cn boertje zei eens tegen Van de
£r 'ol: „Ajakkes man, ik ben blij dat
ht et gebeurd is. Ik voelde dat ik er
!1® p getrokken wier!"
Ongetwijfeld hebt U thuis nog
'el zo n plaatje van vroeger liggen
'.en opa of oma die in hun beste
leren voor U bewaard zijn geble-
en. Vele foto's werden in die tijd
i een speciaal kader gevat. d.w.z.
nen omgaf het „proefkonijn" met
cn bijzondere entourage. Huize van
'1- c Pol bijv. noemde zich specialist P0K"\ vfrS(
i het maken van „militaire stuk- het .°pAr5de.Il van de
e" :en". Amersfoort als garnizoens
r" ilaats telde uiteraard vele jongens
ie zich in hun kranige uniform
ie jraag eens wilden laten fotografe-
■n en. Zij werden daartoe geplaatst in
'e en poort van vlaggen, wapens en
'n rammels, met boven hun hoofd een
'n ioort waarop in sierlijke letters
itond: „Ter herinnering aan mijn
liensttijd." Een infanterist kreeg
•- en paar trommels aan zijn voeten.
cn cavalerist een kanonnetje. Of cr
b 'oor een huzaar een paard of pony
leschikbaar was, verzuimden wij te
ragen. Maar niet alleen die kiekjes
n ijn anders dan de hedendaagse, ook
n Ie werkwijze verschilde hemelsbreed
,-an dc huidige.
;e ft; Procédé
In de beginperiode der fotografie
noest dc fotograaf zelf de platen
ïeten. In de donkere kamer wer-
en de glasplaten met colodion over.
otcn. De plaat werd dan in het
e hassis geplaatst en in het toestel
ezet. De foto werd genomen en als
e weerlicht moest dan de plaat
7 ontwikkeld worden, daar anders de
e -plossing was gedroogd en „strepen
r rok". U begrijpt dus dat de lieden
lie zich wilden laten vereeuwigen:
ran te voren moesten worden
r .klaargezet". Wanneer zij in de
uiste positie stonden en het toestel
vas ingesteld, werden zij met het
ïoofd in een klem geplaatst om
lewegen te voorkomen
Toen er platen in de handel kwa
nen was dat een grote verbetering
Iet afdrukpapier moest echter nog
i ltijd op een uiterst tijdrovende ma-
lier worden „lichtgevoelig" ge
1 naaktDe tijd dat men films
Jn deze fraaie omlijsting kwam
t vroeger de infanterist te staan
f als hij een plaatje liet maken
„ter herinnering aan zijn dienst-
tijd". Voor huzaren en artilleris-
ten had men weer andere kader-
tjes. Meestal stond dan in het
voetstuk een actieprent van het
betreffende onderdeel.
d. in doosjes van de fabriek zou
krijgen was nog verre.
Hoe ging het dan toe in de bu.-
tenfotografie, vraagt U zich af. Wel
men nam op een karretje een klei
ne donkere kamer mee, met alle
noodzakelijke ingrediënten er in
De heer Van dc Pol is er zelf zo
nog met een kruiwagen op uitge
trokken, later met een ezelkar
ookVergelijkt U dat eens met
hedendaagse
persfotograaf Kleinbeeldcamera en
clectronenbatterijWas er een
opname gemaakt en werden er na
bestellingen van gedaan, dan moes
ten de afdrukken stuk voor stuk in
daglicht ontwikkeld worden. Liep
het tegen Kerstmis of St. Nicolaas
de donkere dagen dan moest
de fotograaf ieder lichtglimpje be
nutten. In de tuin stond dan een
grote tafel ibij droog weer althans)
op schragen. Veertig, vijftig nega
tieven lagen daar in drukraampjes
op licht te wachten. Van uur tot
uur ging men eens kijken of het zo
ver was. Een belichting van twaalf
uur was toen geen uitzondering
Of de heer Van de Pol wel eens
bijzondere prenten maakte? Daar
van getuigt zijn uitgebreid archief
en de vele dankbrieven (waaronder
verscheidene van Koningin Emma
en Prins Hendrik).
Exclusief cn spontaan
Op een goede dag zo vertelt hij
zou op het station (toen njg te
genover de bierbrouwerij) de ko
ningin aankomen om een officieel
bezoek aan Amersfoort te brengen.
De ontvangst was weken van te vo
ren grondig voorbereid. Het perron
was in vakken verdeeld iedere be
volkingsgroep had een vak cn een
toegangskaart daartoe van een spe
ciale kleur. De scholieren bijv.
blauw, de gemeenteraadsleden rood
etc. Van de Pol wilde echter een
toegangsbewijs hebben voor ieder
vak, om zodoende in staat te zijn
van af ieder gewenst punt foto's te
nemen. Burgemeester Asch van
Wijk had echter een andere foto
graaf daarvoor reeds eerder toe
stemming gegeven, zodat die kans
Van de Pol zijn neus voorbijging.
Een bevriend ingenieur bij de
Spoorwegen bracht uitkomst. Hij
zorgde dat Van de Pol in de wacht
kamer een plaatsje kreeg. Vanachter
een (vuile) spiegelruit zou hij zijn
foto's moeten nemen. Met lede ogen
zag hij de concurrent in ieder „vak"
een statief opstellen Toen de ko
ningin kwam gooide het volk ech
ter in een laaiend enthousiasme alle
omheningen en fototoestellen
omver, om van dichtbij Hare Majes
teit te kunnen verwelkomen. In de
drukte en verwarring smeet Van dc
Pol de spiegelruit kapot die hij
later betaalde en maakte de
fraaiste opnamen
Diens tgeheimen
Van de Pol werd trouwens veel
vuldig in staat gesteld exclusieve
opnamen te maken. Miltairc ma
noeuvres bijv. vereeuwigde hij dik
wijls. Van generaal Nierstra kreeg
hij iedere avond de legerorders voor
de andere dag ter inzage, zodat hij
steeds in staat was zich zorgvuldig
op zijn werk voor te bereiden. Niet
zelden werden zijn plaatjes in ge
ïllustreerde weekbladen als De
Prins afgebeeld. Tijdens het uitrei
ken van het vaandel door de konin
gin aan het eerste regiment Huza
ren te Millingen bijv. had hij een
kaart voor alleenfotografic. Hij
maakte een hele reportage! Bijna
raakte hü toen nog slaags met de
vaste fotograaf van de Prins, die
op het terrein niet toegelaten werd.
De foto's geven nu nog iets weer
van de sfeer die oorlogen roman
tisch deden schijnen. Calèches, brie
sende paarden, kleurige uniformen
en kolbakken met wapperende plui
men
Door zijn vele relaties kon Van
de Pol in die tijd de belangrijkste
gebeurtenissen vastleggen. Van de
vriend bij de Spoorwegen kreeg hij
al heel vaak een seintje, bijv. toen
een Japanse prins onverwachts aan
Amersfoort een bezoek zou bren
gen. Alweer een gelegenheid voor
het schieten van een paar snap-
hots. Opdrachten van het konink
lijk huis voerde hij tot volle te
vredenheid uit.
Fotomontage
Zo kreeg hij opdracht de stallen
van Prins Hendrik te fotograferen.
Geen mens had daar nog kans voor
gezien. Van de Pol klaarde het!
Toen hij zag wat voor een stal het
was, rezen hem de haren te berge.
Over tientallen meters strekte hij
zich uit. De hoffotograaf keek cri-
tisch toe. „Hoe wilde je dat nu
eigenlijk doen?"
Van de Pol zei niets. Hij wachtte
tot iedereen ging eten en „nam"
toen de stallen in vijf zes stukken.
Thuis paste hij die aan elkaar, spie
gelde. paste en prutste (de schaduw
moest goed vallen) cn had uitein
delijk een frontfoto van bijna een
meter. Hij moest hem zelf op het
paleis brengen. ..Hij is goed gelukt,
zei men daar. Vertel nu eens hoe
je dat hebt gedaan."
Vakgeheim, heeft Van de Pol toen
met begrijpelijke trots geantwoord
Hij was en dat blijkt uit zijn
enthousiast vertellen, een man met
hart voor zijn werk en een onblus
bare energie. Het spijt hem dan ook
dat hij zich in 1936 hij was toen
dus 75 uit zijn zaak moest terug
trekken. Zijn zoon, die reeds lang
met hem samenwerkte, nam de
leiding over. Toch, Van dc Pol zit
nu in „Huize St, Jozef" te Achter
veld. had hij graag nog zelf de teu
gels enige jaren in handen gehou
den. Helaas het ging niet meer, de
ouderdom deed zich gelden. De he
dendaagse fotografie vraagt een ac
curatesse die een grijsaard niet
meer kan opbrengen. Zo zag Amers
foort toen Van de Pol zich defini
tief uit zijn vak terugtrok en in het
rusthuis zijn intrek nam, een be
kend cn gezien inwoner naar elders
vertrekkenVelen zullen zijn
markante kop en in het oog sprin
gende verschijning nog niet verge
ten zijn en hem van de hierbij gepu
bliceerde foto nog gemakkelijk her.
kennen.
Het Franse vreemdelingenlegioen, dat
op het ogenblik vooral in Nederland in
het teken van de belangstelling staat, ls
ontelbare malen het motief geweest
voor het maken van films. Meestal voe
ren romantiek cn spannende gevechten
'tussen dc legionnaires de hoofdtoon.
Heel wat vrolijker doet de film „Ab
bott cn Costello in het vreemdelingen
legioen" aan. Zeker, ook in deze film
komen gevechten en schone harem-
dames voor, maar het verhaal is in een
kolderachtige vorm gegoten, die zelfs
de grootste cynicus aan het lachen
brengt.
De film. die dit weckend in het Rem
brandt Theater draait, begint met een
spannend verhaal over een niets ont
ziende Arabieren-stam. die. dank zij
het verraad van een sergeant uit het
legioen, het Franse leger grote schade
berokkent. Bud Abbott en Lou Costello
komen tegen wil cn dank In het leger.
De wijze, waarop z»J hun gedwongen
dienstplicht vervullen, ls zo kostelijk
weergegeven, dat menige luide lach op
klinkt. Tenslotte zijn zij onbewust, de
oorzaak van de nederlaag van de Ara
bieren, die maar liefst „cn bloc" met een
fort de lucht ln worden geblazen.
Dat het begrip „oorlog" voor
niemand enige prettige herinnering
oproept zullen we niet in discus
sie brengen. Toch is de regisseur
Nicholas Ray er ondanks 't pure
oorlogsgegeven van zijn „Lucht
duivels boven de Pacific" in ge
slaagd een zeer zuiver denkbeeld
te geven van de noodzakelijk har
de geest onder mannen, die noodge
dwongen een walgelijke strijd
moeten voeren, om hun levens
en die van anderen te kunnen spa
ren. Men heeft niet geschroomd
de bruutste luchtgevechten, inclu
sief delen van uiterst realistische
journaal-opnamen, in deze, ietwat
stoer getitelde, film te introduce
ren, maar op voorbeeldige wijze
heeft men er óók tegen gewaakt
de schaal naar het zo gemakkelijk
hanteerbare rook-vuur-lawaai gen
re te laten doorslaan. Zelfs de te
genstelling tussen de ellende van
de gevechten tegen een onmeedo
gende vijand en het vaak beproef
de, sentimentele „menselijke trek
je" van de mannen, die men dan
weekhartig „jongens" noemt is,
gelukkig, niet uitgebuit. John
Wayne speelt een uitstekende rol
evenals Robert Ryan, „Love and
kisses" blijven, afgezien van enke
le onbelangrijke episoden, absent.
En dat is volkomen in overeen
stemming met het gegeven, dat
aan de ,.Wildcat"-jagers van de
vliegdekschepen geheel, en zonder
twijfel terecht, de dominerende
hoofdrol schonk.
Ridders in harnassen, lieftallige cdelvrouwen in sierlijke ge
waden, dampende paarden cn wapengekletter, die gedachten,
komen by U op tydens een wandeling door de streek langs de
Lunterse Beek. Of liever gezegd: langs dc Heiligenberger Beek.
Dc Amersfoorters hebben namelyk deze afwatering van de
Veluwe een eigen plaatselijke benaming gegeven, die by me
nigeen bekender is, dan de feitelijke naam. Geen buitenplaatsen,
zoals nu het geval is, maar kastelen met hechte muren cn
wachters op de tinnen, omzoomden eenmaal de grens tussen
het hoge en het lage land. Drie namen dringen zich hierbij naar
voren „Lockhorst", „Hohorst" cn „Rambroick" en aan alle drie
die namen is een brok historie verbonden. Op school leerden
wij al over dc „Lichtenbergers" en de „Lookhorsten", die in de
jaren 1379 cn 1380 elkander fel bestreden. Tegenstellingen wa
ren het tussen de stedelingen en dc adel, die het land in een
burgeroorlog wikkelden.
Dc bekende roman van Theodore Dreiser „An American Tragedy" lever
de de stof voor een film, die deze week onder dc Nederlandse titel „Illusie
van het geluk" in Grand vertoond wordt. Zij die het boek gelezen hebben,
zullen bemerken, dat Paramount zich by de bewerking niet bepaald aan de
letter heeft gehouden. Welke vrijheden men zich echter veroorloofd moge
hebben, „A Place in the Sun" is een uitstekende film geworden met een
handeling, die van begin tot eind boeit. Bovendien wordt de achtergrond
ervan verantwoord geaccentueerd.
Als een voorbeeld van de veran- i
deringen, die de bewerker van het
verhaal meende te moeten aan
brengen, noemen we het klakkeloos j
overbrengen van de handeling naar
het heden. Dreiser tekent (en he-
kelt) in zijn roman de maatschap-
pelijke verhoudingen in het Ame
rika van een halve eeuw geleden,
maar om de gewijzigde sociale struc-
tuur heeft men zich weinig bekom
merd. Ook heeft de verfilmer con-
cessies aan de smaak van het bio- i
scooppubllek moeten doen, toen hij
bijvoorbeeld de Angela van het
doek een volkomen ander karakter
gaf dan dezelfde figuur Sondra uit
het boek.
De inhoud van het verhaal komt
neer op het volgende: De eerzuch
tige jongeman George Eastman,
grootgebracht in armoede, behoort
tot een invloedrijke familiegroep.
Zijn oom verschaft hem werk in
een fabriek, en introduceert hem
ook in het weelderige milieu van
de Eastmans. George ontmoet daal
de vermogende Angela Vickers: hij
wordt op haar verliefd, cn zij op
hem. Het klasseverschil zou waar
schijnlijk te overbruggen zijn ge
weest. wanneer er niet nog een
vrouw in het spel was; een fabrieks
meisje. dat als gevolg van een
vluchtige romance een kind van
de jonge Eastman verwacht. Het is
dit meisje, dat hem verhindert zjjn
..plaatsje in de zon" in te nemen,
m.a.w. een goede toekomst aan de
zijde van de vrouw die hij liefheeft
tegemoet te gaan.
John Wayne speelt de hoofdrol in
„Luchtduivels boven de Pacific".
George Eastman zoekt dc oplos
sing in een moord; hij deinst echter
op het laatste ogenblik terug; en
dat Alice Tripp toch verdrinkt is
slechts te wijten aan een ongeluk.
Niettemin wordt de jongeman in
Elizabeth Taylor en Montgomery
Clift, die opmerkelijk goed spel
te zien geven in „lluusie van het
geluk".
staat van beschuldiging gesteld, en
ter dood veroordeeld.
Montgomery Clift gaf deze George
Eastman op geniale wijze gestalte.
Zijn sober spel maakt zeer grote In
druk. In de film op een tweede
plan, maar niet minder indrukwek
kend, zijn de vertolkingen van de
beide vrouwenrollen door Elizabeth
Taylor en Shelley Winters.
De grote wa rde van deze film
v. ordt echter misschien nog meer
aan door het uitstekende spel be
paald door het stempel, dat regis
seur George Stevens er op drukte.
Opvallend is de beheerste wijze,
waarop hij sommige episoden weer
gaf. „Close-up" en „long-shot" wor
den meesterlijk gehanteerd, cn zeer
bijzonder is de montage, waarbij de
beelden elkaar nu eens flitsend op
volgen, en dan weer zeer soepel in
elkander overgaan.
DEN HAAG. Naar dc
N.V. Bank voor Nederlandse
Gemeenten mededeelt is dc
totale opbrengst van de drie
woningbouwleningen gestegen
tot meer dan 84 millioen gul
den.
Verwacht wordt, dat de eerstvol
gende twee weken aan elke gemeen,
te mededeling kan worden gedaan
van het bedrag van de voorkeui,
dat te harer behoeve is uitgespro
ken en dat tevens het geld ter be
schikking van deze gemeenten kan
worden gesteld.
Houtdiefstal berecht
Tot een week voorwaardelijke
gevangenisstraf met een proeftijd
van twee jaar, benevens f 15.
boete. subs, vijf dagen hechtenis,
veroordeelde de Utrechtse Politie
rechter twee arbeiders, die op 20
Januari j.l. op het landgoed van
Jkr. de B. onder Hamersveld een
hoeveelheid gekapt cn gezaagd
beukenhout ontvraemdden om dit
in hun woning als brandhout te
gebruiken.
De gratis stookpartij ging echter 1
niet door, daar het tweetal al op
de thuisweg door de politie werd
aangehouden en ontlast van het
onrechtmatig verkregen goed.
Looddiefstal streng
bestraft
Tot zes weken gevangenisstraf
veroordeelde de Utrechtse Politie
rechter een jeugdige loodgieter uit
Soest die op 3 November van het
vorig jaar tijdens herstelwerk
zaamheden aan het dak van het
gemeentehuis te Montfoovt eer.
hoeveelheid lood ontvreemdde,
welke hij voor de som van f 35.
aan een opkoper verkocht. De op
brengst werd door hem gedeeld
met een kameraad uit Baarn, en
met een collega uit Montfoort.
Bij de bepaling van de straf
hield dc Politierechter rekening i
met het feit, dat de verdachte al
eens eerder wegens looddiefstal ls
veroordeeld.
De geschiedenis van de Hohorst
begint eeuwen voor die van de
Lockhorst, want wij moeten daar
voor terug gaan tot het midden
van de vijfde eeuw. Toen trok een
Britse Koningsdochter, die gewei
gerd had met een heidense Prins
te trouwen, ter bedevaart naar Ro
me. Elfduizend maagden vergezel
den haar op deze barre tocht, die
te voet werd afgelegd. De maag
den trokken door de streek waar
nu Amersfoort ligt cn bij een klei
ne berg aan de Lunterse Beek
werd gerust. De koningsdochter,
Ursula dat is „Kleine Berin"
geheten, koos het topje van de
heuvel uit, om daar weer nieuwe
krachten te verzamelen voor de
verre reis naar de Heilige Stad.
Toen later bleek, dat Ursula met
haar 11000 maagden op de terug
tocht te Keulen door de Hunnen
vermoord was, omdat zij zelfs de
moed had kunnen opbrengen een
huwelijk met de Hunnenkoning
Attila, bijgenaamd „de Geescl
Gods", af te wijzen, werd zij als
een Heilige vereerd. De Hohorst,
want dat was de heuvel waarop
Ursula gerust had, kreeg de bij
naam van „Heilige Berg".
In het jaar 992 stichtte de
Utrechtse Bisschop Ansfridus
(denkt U aan de Ansfridusstraat,
die zich juist aan deze zijde van
de stad bevindt!) op deze gewij
de plaats het klooster „Hohorst"
of „Heilige Berg". Zowel het
klooster, als het latere kasteel
werden in het krijgsgeweld onder
de voet gelopen, doch de berg
bleef tot op de huidige dag be
staan. Somber verheft hij zich
achter de tegenwoordige buiten
plaats „Heiligenberg". Zware bo
men staan boven op de heuvel, als
een natuurlijk gedenkteken en de
roeken laten hun gekrijs door dc
koude voorjaarsluchten klinken,
als een klaagzang over alle ver
gane glorie.
EEN TEGELVLOER
Onder de aarde bevinden zich
nog de resten van de eeuwenoude
gebouwen. Dit bleek o.a. in 1908
toen bij opgravingen de resten van
Het Kasteel Heiligenberg, zoals
onze voorvaderen het omstreeks
1700 konden aanschouwen. De ko
pergravure werd gemaakt door de
befaamde tekenaar Jan de Beyer
en is afkomstig uit de collectie
Vecncndaal.
„Vue a Heyligcnbcrg, prés d'Amers
foort. Campagne de Monsieur Ie
Baron van Hardenbroek van Lock
horst, arrangée par J. D. Zocher,
Architccte". Dat is 't bijschrikt het
welk zich onder het origineel van
deze prent bevindt. Wij zien hier
de tegenwoordige buitenplaats nog
voordat de beide zijvleugels aange
bouwd werden. Enige van de
eikenbomen, die het huis flankeren,
staan cr heden ten dage nog. Het
zijn de machtige, grillige wachters,
die men van de weg kan waarne
men Op de voorgrond zien w\) dc
Heiligenbergerweg, terwijl ook het
Zwanenwater op deze prent goed
te zien is. De litho werd gemaakt
door B. C Koekkoek omstreeks
1850 en bevindt zich in de collectie
van de Kunsthandel Veenendaal.
een vroegmiddeleeuwse mozaïek
tegelvloer blootgelegd werden.
Waarschijnlijk was deze vloer een
restant van het klooster van Bis
schop Ansfridus.
Wanneer wij langs de Heiligen
bergerweg verder stadwaarts gaan,
dan komen wij vlak langs dc Mct-
gensbleck. Vermoedelijk was hier
de blekerij uit het vermaarde
Amersfoortse heksenproces van
1595. In dat jaar dansten n.l. Fol-
kert Dircksz., 62 jaar oud, Willem
Stevensz., Grietje Segers bij
genaamd de „Rode Kater", dc 28-
jarigc Anthonis Both, de jeugdige
Hendrikjc Folkertsz., die de aan
vallige leeftijd van 17 lentes had,
en Marye Barten, in een zwoele
voorjaarsnacht van twaalf tot één
op die bleek. Maar.... zij dansten
niet gewoontjes, doch in dc ge
daanten van zwarte cn grijze ka
ters cn katten. Op hun achterste
poten bewogen zij zich en zij hiel
den elkaar bevallig bij de voor
pootjes vast, terwijl zii als katten
miauwend zongen! De overheid
greep in. zodat zij na een monster
proces levend verbrand werden.
STATIG HUIS
Vlak naast de Metgensbleek ligt
de buitenplaats „Randenbroek",
eertijds „Rambroick". Het statige
huis, dat thans bijna midden in
de stadsbebouwing ligt, heeft de
vermaarde bouwmeester te
vens schilder tot woonplaats
gediend. Niemand minder dan Ja
cob van Campcn, de geniale bouw
meester van het Amsterdamse
Stadhuis (thans het Koninklijk Pa
leis op de Dam), van het Maurits-
huis te Den Haag en van het hui
dige gebouw der Twentse Bank tc
Utrecht, sleet er zijn laatste le
vensdagen. In het jaar 1657 blies
deze grote vaderlander op „Ran
denbroek" de laatste adem uit. Dat
hij in dc St. Joriskcrk begraven ligt
behoeft hier nauwelijks betoog.
Tenslotte denken wij nog aan een
buitengoed, dat thans niet meer
bestaat. „Beekenstein", dat vele
Amersfoorters nog wel gekend
hebben, lag eertijds tussen dc Hen
drik van Viandcnstraat cn de
Beekcnsteinsclaan. Nog zien wij in
gedachten de grote villa tussen het
geboomte liggen met 't front naar
een landweggetje, dc.... Bis-
schopsweg!
J. H. E. REESKAMP
Journaal van zeven dagen
Reeds nu komen in het Neer-
lands nieuws opnamen voor van
dc reis, die het Koninklijk paar
maakt naar de Verenigde Sta
ten.. Het vertrek van Schiphol
en de aankomst in Washinpfon
zijn reeds te zien. Vermoedelijk
komen daar in de loop van de
week nog flitsen van de verde
re reis bij.
Enige onderwerpen van min
der belang vullen de journaal
opnamen aan.
